Nji vjet

Poezi nga Martin Camaj

Shkove në pranverë
kur kumbullat lulojnë mbi kodër
e shelqet gjethen në lum.
Mani n’oborr âsht pjekë si tjera herë
e prroni nën shpi u thà,
xhingalla mbi plep ka britë e britë
e ti s’ke ndie as pà.

Vjeshta kur erdh
e strehat e pullazit lëshuen
ujin n’oborr në kusi,
unë ndeja te dera tue mendue për ty.

Kur era nga bjeshka ia behi
e prroni nën shpi u thà,
dorën që në zjarm isha tue nxé
e prapova tue mendue ty
të ngrime nën dhé.