Disa sëmundje janë të vështira për t’u njohur edhe nga mjekët, gjë që e bën të vështirë diagnozën dhe rrjedhimisht trajtimin.
Sëmundja Lyme shkaktohet nga Borrelia, një bakter i gjinisë Borelia Burgdorferi, i cili mund të mbijetojë në inde të ndryshme për shumë vite dhe të shkaktojë sëmundje kronike të përsëritura, vite pas pickimit të rriqrës dhe fazës akute të sëmundjes së hershme, simptomat e së cilës lëvizin në inde. duke imituar sëmundje të ndryshme.
Sëmundja zakonisht shfaqet në faza që mund të mbivendosen, ndërsa disa njerëz nuk kanë simptomat e fazës tipike të hershme. Zhvillohet në tre faza dhe në varësi të stadit mund të prekë lëkurën, sistemin neurologjik, muskuloskeletor dhe kardiovaskular.
Simptomat fillestare në fazat e hershme shpesh ngjajnë me ato të gripit: temperaturë e lartë ose një ndjenjë ngrohtësie dhe dridhjeje, dhimbje koke, dhimbje muskujsh dhe kyçesh, lodhje dhe humbje energjie, ënjtje të nyjeve limfatike.
Megjithatë, ato janë gjithashtu simptoma të sklerozës së shumëfishtë, prandaj këto dy gjendje shpesh ngatërrohen edhe nga mjekët. Sëmundja Lyme ndan simptoma me disa kushte të tjera, duke përfshirë fibromialgjinë dhe gripin.
Termi “apnea” nënkupton ndërprerjen e frymëmarrjes, kështu që apnea e gjumit është një grup çrregullimesh të gjumit në të cilat frymëmarrja ndalon në mënyrë të përsëritur për një periudhë të shkurtër kohe. Edhe pse “ndërprerja e frymëmarrjes” tingëllon mjaft dramatike, ky çrregullim nuk është gjithmonë aq i lehtë për t’u njohur. Njerëzit që vuajnë nga apnea e gjumit zakonisht nuk janë të vetëdijshëm për simptomat që shfaqen gjatë gjumit – gërhitës, frymëmarrje të rëndë, mbytje, zgjim të papritur.
Mjekët shpesh ngatërrojnë apnenë e gjumit me depresionin. Gjegjësisht, humori i keq është i zakonshëm tek njerëzit që kanë probleme me gjumin dhe vuajnë nga pagjumësia, dhe kjo është pikërisht ajo që ndodh më shpesh kur kemi apnea të gjumit. Humori i tyre i ulët mund të imitojë fjalë për fjalë simptomat e depresionit, dhe një studim i fundit tregon se afërsisht 73% e pacientëve me apnea të gjumit përjetojnë simptoma të depresionit.
Sëmundja celiac është një sëmundje kronike, autoimune që shfaqet te individët me predispozicion gjenetik. Si rezultat i reagimit patofiziologjik ndaj glutenit, të ashtuquajturat enteropatia – inflamacion dhe dëmtim i shtresës së brendshme të zorrës së hollë – kështu që një emër tjetër për sëmundjen është enteropatia e glutenit. Kjo sëmundje prek rreth 1% të njerëzve në botë dhe të dhënat epidemiologjike tregojnë se frekuenca është në rritje vitet e fundit.
Edhe pse mund të duket e thjeshtë për të diagnostikuar sëmundjen celiac, në fakt është një sëmundje e pakapshme që mund të duhen 6 deri në 10 vjet për t’u diagnostikuar me saktësi. Problemi është se simptomat mund të tregojnë ndonjë problem tjetër gastrointestinal.
Për shkak se nuk ka asnjë test të vërtetë për sindromën e zorrës së irrituar, kjo është pikërisht arsyeja pse shpesh diagnostikohet gabimisht. Fondacioni Kombëtar i Ndërgjegjësimit për Celiac vlerëson se 83% e njerëzve që kanë sëmundje celiac nuk e dinë se e kanë atë.
