Poezia është ndoshta më njerëzore nga të gjitha karakteristikat e njerëzimit. Dikush do të mendonte se kjo është një nga fushat e pakta që AI nuk mund të marrë përsipër. Por sipas një studimi të kohëve të fundit, nuk është aspak kështu, pasi njerëzit e vlerësojnë poezinë e krijuar nga inteligjenca artificiale më lart se poezinë e shkruar nga njerëzit.
Studiuesit zgjodhën 10 poetë: Geoffrey Chaucer, William Shakespeare, Samuel Butler, Lord Byron, Walt Whitman, Emily Dickinson, T.S. Eliot, Allen Ginsberg, Sylvia Plath dhe Dorothea Lusk. Një listë me të vërtetë e vlefshme që mbulon mbi 800 vjet krijimtari.
Më pas i kërkuan “Chet-GTP 3.5” të shkruante poezi në stilin e secilit poet. Ata nuk zgjodhën më të mirën prej tyre, ata përdorën vetëm pesëshen më të mirë që nxori programi. Më pas u kërkuan pjesëmarrësve, të cilët nuk ishin ekspertë, të vlerësonin punën sipas 14 shkallëve, si thellësia, ritmi, origjinaliteti, imazhet, bukuria, emocionet dhe cilësia e përgjithshme.
Nëse pjesëmarrësve u thuhej se kënga ishte shkruar nga një AI (pavarësisht nëse ishte apo jo në të vërtetë), ata e vlerësuan atë më të ulët në të gjitha këto pika. Nëse u thuhej se ishte shkruar nga një njeri, ata e vlerësuan atë më lart. Ajo që ishte vërtet shumë befasuese ishte se shumica e këtyre jo-ekspertëve, kur nuk u tha nëse një poezi ishte kompozuar nga një AI apo një njeri, renditnin sistematikisht ato të shkruara nga një AI më lart se ato të shkruara nga njerëzit. Për shembull, ata e renditën poezinë e parë të shkruar “në stilin e Shekspirit” nga programi më lart se poezia origjinale e Shekspirit.
Çfarë tregon saktësisht ky eksperiment? Studiuesit janë shumë të qartë se këto gjetje janë të kufizuara për pjesëmarrësit jo-ekspertë: shumica dërrmuese e pjesëmarrësve nuk lexonin poezi më shumë se disa herë në vit. Dhe shpjegimi i ekipit hulumtues lidhej me mungesën e ekspertizës së pjesëmarrësve, duke arritur në përfundimin se këta joekspertë preferonin poezinë e AI sepse ishte më pak konfuze.
Ky eksperiment nuk kishte të bënte me përvojën estetike të poezisë, e cila është ajo që ka vërtet rëndësi në atë drejtim. Ky hulumtim kishte të bënte me atë që vetë pjesëmarrësit mendonin për përvojën e tyre estetike.
Së fundi, përvojat estetike të poezisë janë të brishta dhe të pasigurta. Shpesh herë mund të uleni për të lexuar një poezi, por thjesht nuk jeni në humor dhe vazhdoni të lexoni të njëjtin rresht pa pushim, pa thithur asgjë prej tij. Pjesëmarrësit në këtë eksperiment e kryen testin online dhe mund të thuhet me siguri se nuk ka asnjë garanci që të gjithë ishin në disponim për të lexuar poezi kur e bënë testin.
Studimi është i rëndësishëm dhe i zgjuar. Por kjo nuk do të thotë se poetët e rinj duhet të braktisin pasionin e tyre. Ende jo, gjithsesi.
