Konektori USB-C nuk e mori emrin e tij për shkak të shpejtësisë së transferimit të të dhënave ose aftësive të karikimit. Shkronja “C” thjesht përfaqëson përcaktimin tjetër në serinë e llojeve “USB”. Paraardhësit e tij ishin USB-A, një konektor drejtkëndor që gjendet zakonisht në disqet e vjetra flash, dhe USB-B, një konektor katror që përdoret në printerët dhe disqet e jashtme të vjetra.
Më vonë, u shfaqën variantet mini-B dhe micro-B, të cilat tani pothuajse janë zhdukur. Konektori i ri dhe i përmirësuar i prezantuar në vitin 2014 u emërua, siç pritej, USB-C.
USB-C i referohet formës, jo shpejtësisë ose karikimit.
Ajo që e dallon USB-C është dizajni i tij: një prizë simetrike, universale dhe e kthyeshme, ose me dy anë, që eliminon nevojën për lidhës të shumtë të ndryshëm. Ndryshe nga USB-A dhe USB-B, USB-C mund të lidhet nga të dyja anët dhe përdoret në telefona, laptopë, tableta, stacione dokesh, karikues dhe pajisje të ngjashme. Vetë shkronja “C” i referohet vetëm formës fizike, jo aftësive të saj teknike.
Duhet të kihet parasysh se lidhësi USB-C nuk do të thotë automatikisht transferim më i shpejtë i të dhënave ose karikim më i fuqishëm. Aftësitë e tij të vërteta varen nga arkitektura e brendshme e pajisjes: kontrolluesi, instalimet elektrike dhe standardet e mbështetura. USB-C mund të funksionojë si një USB 2.0 i rregullt, por edhe si një Thunderbolt 4 ultra i shpejtë, dhe ndryshimi nuk është i dukshëm nga jashtë.
Kjo është arsyeja pse prodhuesit shpesh shtojnë simbole pranë lidhësit, të tilla si “PD” (Power Delivery) ose një ikonë rrufeje, për të treguar aftësitë. Përpara se të prisni karikim ose transferim të shpejtë, është e rëndësishme të kontrolloni specifikimet e kabllit dhe pajisjes. Pra, “C/C” sjell komoditet dhe shkathtësi, por performanca aktuale varet nga ajo që ndodhet brenda pajisjes dhe kabllit.
