Historia thotë se kur ariu zgjohet nga letargji, fillimisht kërkon hudhër të egër në pyll për të pastruar zorrët dhe për t’u rigjeneruar pas disa muajsh letargji, dhe vetëm atëherë kërkon ushqim tjetër.
Është mirë të hahet i freskët, përdoret në sallata të ndryshme, por edhe në supa dhe gjellë me perime. Kur skuqet, humbet pjesën më të madhe të mprehtësisë, por aroma e tij intensifikohet.
Kjo barishte është e pasur me proteina bimore, aminoacide të dobishme, si dhe vitamina të ndryshme. Për shkak të përmbajtjes së lartë të vitaminës C – rreth 100 mg për 100 g gjethe të freskëta, dhe fitoncideve (antibiotikë natyralë), konsiderohet një bimë antivirale.
Hudhra e ariut përmban gjithashtu vitamina B, provitaminë A (beta-karoten) dhe kripëra minerale që ruajnë ekuilibrin acido-bazë në trup, normalizojnë metabolizmin e ujit dhe kripës dhe janë të dobishme për sistemin endokrin, nervor dhe tretës. Kjo bimë përmban edhe kalcium, kalium, hekur dhe jod.
Ekspertët thonë se kjo bimë pastron enët e gjakut, ul kolesterolin dhe normalizon presionin e gjakut. Duhet të konsumohet nga ata që vuajnë nga mungesa e vitaminave pranverore dhe oreksi i dobët. Është i shkëlqyer për përmirësimin e punës së zorrëve, dhe gjethet kanë veti antiinflamatore.
