Si ka krijuar bota dixhitale profesione krejtësisht të reja?

Kjo nuk ka të bëjë me skenarë futuristë apo me të ardhmen e largët, por me jetën e përditshme që tashmë po jetohet.

Disa nga këto punë tingëllojnë të çuditshme, të tjera janë pothuajse të ngulitura në mënyrë të padukshme në jetën tonë, dhe të tjera ende shkaktojnë skepticizëm, veçanërisht midis atyre që kanë punuar gjithë jetën e tyre sipas modelit “klasik”.

Transformimi dixhital ka hapur hapësirë ​​për profile që nuk janë të lidhura me një zyrë, orare pune të fiksuara apo edhe një vend.

Sot, ka njerëz që sigurojnë jetesën duke menaxhuar komunitetet online, duke optimizuar përmbajtjen për motorët e kërkimit, duke analizuar të dhëna që për përdoruesin mesatar duken thjesht si numra.

“Teknologjia nuk i shkatërron vendet e punës, por i ndryshon ato”, thonë analistët që kanë ndjekur trendet e tregut të punës për vite me radhë.

Sipas tyre, problemi nuk është se profesionet e vjetra po zhduken, por se sistemi po përshtatet ngadalë me profesionet e reja.

Një nga fushat me rritjen më të shpejtë është ajo që lidhet me inteligjencën artificiale.

Janë shfaqur profesione si trajnerët e algoritmeve, njerëz që u mësojnë sistemeve si të njohin gjuhën, imazhet ose sjelljen. Ironia është se është pikërisht njeriu, për të cilin disa kanë frikë se do të zëvendësohet, ai që është thelbësor që makina të funksionojë fare.

“Pa mbikëqyrjen dhe kontekstin njerëzor, teknologjia është e verbër”, shpjegojnë ekspertët e IT-së, duke shtuar se më të vlefshmit janë ata që dinë të kombinojnë logjikën teknike me intuitën njerëzore.

Paralelisht, kërkesa për profesione që lidhen me etikën dixhitale dhe sigurinë kibernetike është gjithashtu në rritje.

Sa më shumë jetojmë online, aq më shumë bëhet e qartë se dikush duhet të jetë i kujdesshëm në lidhje me mënyrën se si përdoren të dhënat, kush ka qasje në to dhe ku është linja.

Këto nuk janë më çështje abstrakte, por pozicione pune konkrete, me përgjegjësi që nuk mund të maten lehtë.

“Besimi është bërë një monedhë”, paralajmërojnë ekspertët e politikave dixhitale, duke theksuar se kompanitë që e humbasin atë do ta kenë të vështirë ta rifitojnë atë.

Është interesante që disa nga profesionet e reja kanë lindur në kryqëzimin e teknologjisë dhe kreativitetit. Krijuesit e përmbajtjes dixhitale, specialistët e realitetit virtual, dizajnerët e përvojave interaktive.

Njerëz që nuk shkruajnë kod gjithë ditën, por pa njohuri teknike nuk do të ishin në gjendje të mbijetonin.

“Kufijtë midis artit dhe teknologjisë janë zbehur”, thonë ekspertët e industrive krijuese, me një dozë të vogël entuziazmi, por edhe me realitetin se konkurrenca është e ashpër dhe hapësirat e vëmendjes janë të shkurtra.

Megjithatë, nuk duhet krijuar iluzioni se teknologjia sjell automatikisht një jetë më të mirë për të gjithë.

Profesionet e reja kërkojnë të mësuarit e vazhdueshëm, fleksibilitetin dhe gatishmërinë për t’u përballur me pasigurinë. Sot je i kërkuar, nesër algoritmi ndryshon dhe… ti fillon nga e para.

Kjo krijon presion, veçanërisht tek të rinjtë, të cilët hyjnë në një dinamikë që në fillim pa rregulla të qarta.

“Kjo është një garë pa vijë finish”, pranojnë analistët, por shtojnë se pikërisht këtu qëndron mundësia, për ata që dinë të përshtaten.

Në fund të fundit, teknologjia na pyet nëse jemi gati. Ajo vazhdon të krijojë role të reja, nevoja të reja, mënyra të reja pune.

Pyetja është nëse sistemi arsimor, institucionet dhe vetë punëtorët do të jenë në gjendje ta kapin atë shpejtësi. Sepse e ardhmja nuk vjen me një shpërthim të madh.

Vjen në heshtje, nëpërmjet një pune të re me një emër të çuditshëm, nëpërmjet një reklame që kërkon aftësi që nuk ekzistonin dje, nëpërmjet një ndryshimi që në fillim duket i vogël, dhe pastaj… është tepër vonë për ta injoruar.