Deri në vitin 1994, Hong Kongu kishte një pjesë të vogël, por tepër të dendur të qytetit, që dukej si një skenë nga një film distopian. Po flasim për Kowloon -in – një vend aq i mbipopulluar sa ishte e vështirë të imagjinohej se si banorët e tij mund të jetonin në kushte të tilla.

E errët dhe e mbushur me mbeturina

Ky qytet i pazakontë brenda një qyteti njihej si Qyteti i Errësirës dhe në një moment ishte shtëpia e më shumë se 30,000 njerëzve në vetëm 350 pallate (të cilat dukeshin si çdo gjë tjetër përveç pallateve të apartamenteve), të gjitha brenda një sipërfaqeje prej 0.026 kilometrash katrorë. Ndërtesat ishin të grumbulluara njëra mbi tjetrën, kalimet ishin të ngushta dhe të errëta dhe e gjithë zona ishte për një kohë të gjatë jashtë kontrollit të vërtetë qeveritar. Qyteti ishte plot me mbeturina, shpesh të shoqëruara me krim dhe i njohur për anarkinë e tij pothuajse totale. Historianët vërejnë se Kowloon ngjallte si kuriozitet ashtu edhe frikë tek shumë njerëz, pak guxonin ta vizitonin.

Është vlerësuar se qyteti kishte rreth 300 çati të ndërlidhura ku fëmijët luanin dhe të rriturit varnin rrobat për t’u tharë ose shikonin aeroplanët që uleshin në aeroportin Kai Tak aty pranë. Edhe pse më vonë u bë sinonim i paligjshmërisë, Kowloon fillimisht luajti një rol shumë të ndryshëm. U themelua në vitin 1668 si një post ushtarak kinez në Gadishullin Kowloon. Situata ndryshoi pas Luftës së Parë të Opiumit, kur Hong Kongu ra nën sundimin kolonial britanik në vitin 1843. Megjithatë, qyteti i fortifikuar, i rrethuar nga mure, topa dhe kulla vrojtimi, mbeti nën administrimin kinez.

Kaos administrativ

Në vitin 1898, Mbretëria e Bashkuar dhe Kina nënshkruan një traktat që i dha Hong Kongut një kontratë qiraje 99-vjeçare Kurorës Britanike. Edhe pse pjesa më e madhe e territorit në atë kohë ra nën kontrollin britanik, Kowloon mbeti një zonë ligjërisht e paqartë. Shpejt, si britanikët ashtu edhe kinezët filluan të pretendonin qytetin, gjë që krijoi kaos administrativ. Në fund, ai nuk kontrollohej plotësisht nga asnjë qeveri.

Trazirat politike në Kinë në fillim të shekullit të 20-të e ndryshuan më tej fatin e qytetit. Pas rënies së dinastisë në vitin 1912 dhe gjatë Luftës Civile Kineze, mijëra refugjatë filluan të mbërrinin në Hong Kong, shumë prej të cilëve gjetën strehim brenda mureve të Kowloon-it. Kështu, popullsia u rrit nga disa qindra në dhjetëra mijëra vetëm në pak dekada.

Nga vitet 1950 deri në vitet 1980, organizatat kriminale kineze kishin pushtet të konsiderueshëm në qytet, dhe Kowloon u bë një vatër prostitucioni, droge dhe bixhozi, megjithëse shumica e banorëve nuk ishin të përfshirë në aktivitete të paligjshme. Banorët e Kowloon jetonin në një lloj vakumi ligjor. As sundimi kolonial i Hong Kongut dhe as qeveria kineze nuk e qeverisnin qytetin në të vërtetë. Kowloon ishte një parajsë për krimin, por banorët e qytetit luftuan për të përmirësuar standardet e tyre të jetesës dhe për të ndërtuar një qytet ku pasardhësit e tyre mund të jetonin të sigurt. Fatkeqësisht, kjo nuk u realizua, pasi një plan për shembjen e qytetit u miratua në vitin 1987. Kështu, Kowloon u shemb plotësisht deri në fund të vitit 1994, dhe vetëm një vit më vonë u hap parku me të njëjtin emër – një destinacion popullor për shumë turistë nga e gjithë bota.

Pavarësisht varfërisë, mbipopullimit dhe krimit, për shumë njerëz ky labirint i çuditshëm ndërtesash ishte ende shtëpia e tyre. Trashëgimia e Qytetit të Errësirës mbeti e fortë edhe shumë kohë pas shkatërrimit të tij, dhe Kowloon konsiderohet ende si një nga fenomenet më të pazakonta urbane në histori.