Një sëmundje kronike që diagnostikohet vonë: Mitet dhe faktet rreth endometriozës

Marsi është një muaj i dedikuar për rritjen e ndërgjegjësimit rreth endometriozës – një kohë për të folur hapur, për të shpërndarë mitet dhe për të inkurajuar gratë të kërkojnë ndihmë, thotë Shoqata Maqedonase e Gjinekologëve dhe Obstetërve (MAGO).

Endometrioza është një sëmundje kronike në të cilën indi i ngjashëm me endometriumin (indi që vesh pjesën e brendshme të mitrës) rritet jashtë mitrës, duke shkaktuar inflamacion, dhimbje dhe nganjëherë infertilitet.

Është vlerësuar se rreth 190 milionë gra dhe vajza në moshë riprodhuese (rreth 10%) në mbarë botën janë të prekura nga kjo gjendje.

Diagnoza shpesh vonohet – mesatarisht 8 deri në 12 vjet pas shfaqjes së simptomave të para. Kjo ndodh sepse dhimbja shpesh konsiderohet si një “pjesë normale e menstruacioneve” dhe shumë gra nuk kërkojnë ndihmë mjekësore në kohën e duhur.

Endometrioza mund të ulë ndjeshëm cilësinë e jetës, të ndikojë në shëndetin mendor dhe aftësinë për punë, dhe endometrioza është e pranishme në 25-50% të grave infertile.

Mit : Dhimbjet e forta menstruale janë normale.

Fakt : Dhimbja që ju pengon të kryeni aktivitetet tuaja të përditshme nuk është normale dhe kërkon vlerësim mjekësor.

Mit : Vetëm gratë e moshuara kanë endometriozë.

Fakt : Endometrioza mund të fillojë që në adoleshencë.

Mit : Nëse keni endometriozë, nuk do të jeni në gjendje të mbeteni shtatzënë.

Fakt : Shumë gra me endometriozë arrijnë të mbeten shtatzënë me sukses, veçanërisht me trajtimin e duhur.

Mit : Sëmundja shërohet me anë të shtatzënisë.

Fakt : Shtatzënia mund të zvogëlojë përkohësisht simptomat, por nuk e shëron sëmundjen.

Njohja e hershme dhe trajtimi i duhur mund të ndihmojnë me:

• reduktimin e dhimbjes kronike

• përmirësimi i cilësisë së jetës

• ruajtja e shëndetit riprodhues

• reduktim i ndërlikimeve

Trajtimet e disponueshme përfshijnë terapinë me ilaçe, terapinë hormonale dhe trajtimin kirurgjikal, varësisht nga simptomat dhe nevojat individuale të pacientit.

Asnjë grua nuk duhet të jetojë me dhimbje kronike si “normale”.

Njohja e simptomave, referimi në kohë te një gjinekolog dhe informimi janë hapa kyç për diagnostikimin e hershëm dhe një cilësi më të mirë jetese.